Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

WOWSlider generated by WOWSlider.com
  • airplane
  • amirkabir_dam
  • baku_panorama
  • castle_neuschwanstein_as_seen_from_marienbrucke
  • colorado_desert
  • iran_kish_island
  • Mashhad
  • slide (4)
  • slide (7)
  • slide (8)
  • slide (9)
  • slide (10)
  • slide (11)
  • taj_mahal_india
  • urmia_lake
airplane1 amirkabir_dam2 baku_panorama3 castle_neuschwanstein_as_seen_from_marienbrucke4 colorado_desert5 iran_kish_island6 Mashhad7 slide (4)8 slide (7)9 slide (8)10 slide (9)11 slide (10)12 slide (11)13 taj_mahal_india14 urmia_lake15
Ajax Gallery by WOWSlider.com v4.8
Untitled
راهنمای سفر به اندونزی
   
کشور : اندونزی
شهر :
واحد پول : روپیه
پیش شماره : 0062
طول جغرافیایی : 115.249
عرض جغرافیایی : 8.42306
اذان صبح : 00:29
طلوع خورشید : 01:44
اذان ظهر : 08:00
غروب خورشید : 14:16
اذان مغرب : 14:31
نصف شب شرعی : 19:22
توضیحات :

تا۱۹۴۲ میلادی اندونزی متعلق به هلند بود و از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ تحت اشغال ژاپن در آمد. در ۱۷ اوت ۱۹۴۵، ملیون به رهبری دکتر احمد سوکارنو و دکتر حتی اعلام جمهوری کردند. چهار سال تمام میان نیروهای هلند و اندونزی جنگ بود. در نهایت در سال ۱۹۴۹ موافقت‌نامه‌ای امضا شد که طبق مفاد آن، همه سرزمین اندونزی بجز گینه نو به حکومت موقت (جمهوری) ایالات متحده اندونزی واگذار شد. در۱۶ دسامبر ۱۹۴۹، دکتر سوکارنو به ریاست جمهوری این کشور انتخاب گردید.


آب و هوا 
اندونزی دارای آب و هوایی استوایی ( گرم و مرطوب ) می باشد که تغییرات فصلی در آن اندک می باشد. این کشور دارای دو فصل گرما ، بارانی و مرطوب است.

موقعیت جغرافیایی
مجموعه‌ای از جزایر (قریب به ۳۰۰۰ جزیره بزرگ و کوچک) است که در جنوب شرقی آسیا در اقیانوس کبیر قرار دارد. سابقاً این جزایر در تصرف هلند و به هندِ هلند موسوم بود ولی بعد از آنکه کشوری مستقل و آزاد گردید، «اندونزی» نام گرفت. مساحت این کشور ۱۹۱۹۰۰۰ کیلومتر مربع و پایتخت آن شهر جاکارتا است که در جزیره جاوه قرار دارد و سابقاً باتاویا نامیده می‌شد. اندونزی با ۰۲۴, ۰۴۲, ۲ کیلومتر مربع وسعت (سیزدهمین کشور جهان) در نیمکره ی شرقی، در جنوب شرقی آسیا، در اقیانوس هند و دریاهای وابسته به آن واقع شده و متشکل از مجمع الجزایرو جزیره های فراوان (حدود ۶۰۰ , ۱۳ جزیره) است و خط استوا از آن می گذرد. اندونزی در جزیره گینه نو با پاپوا و هم چنین در جزیره برنئو با مالزی مرز مشترک دارد.
این کشور را می توان از لحاظ وضعیت طبیعی به چند قسمت زیر تقسیم کرد:

جزیره سوماترا :
یکی از بزرگترین جزیره های جهان است و با جزیره های جاوه، سلبس و برنئو، در مجموع، جزایر سوندای بزرگ نامیده می شوند. قسمت عمده آن را جلگه ها و نواحی پست تشکیل داده و ارتفاعات آن (از جمله کوه های باریسان) در کناره غربی آن تا سمت شمال گسترده شده و دارای وسعت زیادی می باشند. رودهای آن کوتاه و پر آب بوده و اکثرا از سمت غرب به شرق جاری هستند و مهم ترینشان عبارتند از: کامپار، بارومون، ایندراگیری، روکان، موسی و هاری. جنگل ها که اغلب غیر قابل نفوذند، وسعت زیادی دارند. و مرداب های وسیعی نیز در کرانه شرقی آن وجود دارند. بلندترین نقطه آن قله کرینتجی (۳۸۰۰ متر) است.

جزیره جاوه: پنجمین جزیره وسیع اندونزی و از پرجمعیت ترین آن ها است که بیش از ۶۵% جمعیت کشور در آن زندگی می کنند. کوه ها در تمام نقاط آن پراکنده شده و قسمت اعظم آن را جلگه ها و جنگل ها تشکیل می دهند. رودهای آن عمدتا کوتاه و پرآب بوده و مهمترینشان عبارتند از: سولو، سرانگ، تاروم، سرایو و مانوک. بلندترین نقطه آن قله سمرو با ۶۷۶, ۳ متر ارتفاع است.

جزیره برنئو :قسمت اعظم این جزیره متعلق به اندونزی است که در اصطلاح محلی به آن کالیمانتان گفته می شود. ارتفاعات آن عمدتا در نواحی شمالی واقع شده و قسمت اعظم آن را جنگل ها و جلگه ها شامل می شوند. رودهای طویلی در آن جریان دارند از جمله: باریتو، ماهاکام، نگارا، کایان و کاپواس. بلندترین نقطه آن ۹۸۸,۲ متر ارتفاع دارد.

جزیره سلبس (سلب): جزیره ای کوهستانی و مرتفع است که قسمت اعظم آن را جنگل ها پوشانده اند. از رودهای آن می توان از ماریسا، کاراما، ماماسا، بونگکا و پالو نام برد. قله رانتکومبولا با ۴۵۵, ۳ متر ارتفاع بلندترین نقطه ی آن است. نام محلی این جزیره، سولاوسی است.

جزیره گینه نو:نیمه غربی این جزیره که اصطلاحا ایریان غربی گفته می شود و به اندونزی تعلق دارد. نواحی مرکزی و شمال غربی آن را کوه ها و نواحی بلند پوشانده و قسمت اعظم آن را جنگل ها و جلگه ها تشکیل میدهند. رود دیگول مهمترین رود آن است. بلندترین نقطه آن قله جایا (۰۲۹ , ۵متر) است.

جزایر سوندای کوچک (نوساتنگارا): این جزایر بین جزیره جاوه و جزیره گینه نو واقع شده اند و عمدتا کوهستانی و مرتفع می باشند. بزرگترین جزیره های آن عبارتند از:سومباوا، فلورس، سومبا، تیمور و بالی.

سایر جزایر غربی:
که در اطراف جزیره های برنئو، جاوه و سوماترا واقع شده و عمدتا کم ارتفاعند. بزرگترین جزیره آن، بانگکا می باشد.

سایر جزایر شرقی:
که مجموعا به جزایر ملوک یا اویه معروف هستند و در اطراف جزیره های سلس و گینه نو واقع شده اند و کوهستانی و مرتفع اند. جزیره های هالماهرا و سرام بزرگترین جزیره های این نواحی می باشند.
بر روی هم اندونزی سرزمینی نیمه کوهستانی است. جلگه های آن عمدتا در جزیره های جاوه و سوماترا و جزایر سوندای کوچک (نوساتنگارا) و جنگل های آن عمدتا در جزیره های برنئو، گینه نو، و سوماترا واقع شده اند. آب و هوای آن گرم و مرطوب و پر باران است. بلندترین نقطه آن قله جایا با ۰۲۹, ۵ متر ارتفاع است. طویل ترین رود آن باریتو (۸۸۵ کیلومتر) و دریاچه توبا (۵۰۰, ۲ کیلومتر مربع) وسیع ترین دریاچه ی آن است. 
آخرین به روز رسانی : 1393/11/01